396 - ( 2 ) محمد بن قيس از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « اميرمؤمنان عليه السلام دربارهء عُمرى حكم كرد كه آن براى كسى كه آن را قرار داده است صحيح و لازم است . پس هركس چيزى را تا زنده است عُمرى قرار دهد ، پس از مرگش متعلق به وارثانش است . » باب 4 بطلان سكنى و حبسِ بدونِ مدت با مرگ مالك 397 - ( 1 ) عبدالرحمان خثعمى ( جعفى ) گويد : « من براى تقسيم ميراثى كه بخشى از آن حبس بود ، نزد ابن ابى ليلى رفت و آمد مىكردم و او مرا رد مىكرد وقتى اين ماجرا زياد به طول انجاميد نزد امام صادق عليه السلام در اين‌باره شكايت كردم . امام صادق عليه السلام فرمود : آيا نمىداند كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به بازگرداندن مال حبس شده و ميراث قرار دادن آن دستور داده است . عبدالرحمان گويد : آن‌گاه نزد ابن ابى ليلى رفتم و او نيز مثل گذشته مرا ردّ كرد . به وى گفتم : من به جعفر بن محمد عليه السلام در اين باره شكايت كردم و او اين چنين فرمود . ابن ابى ليلى با شنيدن اين جمله مرا سوگند داد كه آيا امام صادق عليه السلام چنين گفته است ؟ و من براى وى سوگند ياد كردم . آن‌گاه براساس آن حكم كرد . » 398 - ( 2 ) عمر بن اذينه بصرى گويد : « شخصى درآمد خانه‌اش را - بدون تعيين مدت - براى يكى از بستگانش قرار داده بود . پس از مرگش وارثان وى به همراه كسى كه درآمد خانه برايش قرار داده شده بود نزد ابن ابى ليلى آمدند . من خود شاهد بودم كه ابن ابى ليلى گفت : نظر من اين است كه درآمد آن خانه را به همان صورتى كه صاحبش قرار داده است ، رها كنم . محمد بن مسلم كه در مجلس حضور داشت ، گفت : بدان كه على بن ابىطالب در همين مسجد بر خلاف تو حكم كرد .